Pa-share man tabi nuy butch heheBalikan lamang su mga nka-raan hehe)
May crush akong haluy na, classmate ko sya barkada pa, aram ko dae pa sya nagkaka-bf asin ako man dae pa nagkaka-gf, siguru mga 3 years na kaming close frend peru dae ko sya mailusyunan ta torpe baya, valentines day is coming to town (02-12)habang nag-lalakaw hale sa skul napa-agi kami sa sarung tindahan ki mga greeting cards, sabi ko saiya mabakal nyako ako ki valentines card ta may tatawanan ako, ipili mo yako ako. Kan enot habu nya nata daa ta sya, tapus dagit pa sako. Peru ipinili man giraray ako buda su pinili su makanusun na card asin su message duman pangit man. Hinaput ko sya kung sure ka nyako kaini, sabi sako iyu ngaya magayunun ngaya an, sasagutun ka ngaya 2lus kan tatawanan mo kaan. Kina-agahan (02-13)dae ako pig-gigirungan kan frend ko. February 14, nagrani sako su frend ko ugmahun asin kiligun, pig-pahibugan ako ta nka-tangap daa syang Valentines card,,pig-bukasan sa atubangan ko, su pagka-bigla ko ta biglang umi-nulangag sabay sapuyung sako kan card, lintian ka ngaya! pag-dae mo ngaya ini binalyuhan ngunyan tulos dae kana ngaya mag-rane sako!
******************* - - ****** February 23 birthday nya......kami na! hehehe Birthday card na su dara ko buda rose na 35 pesosun na may kaibang asukar, kinabog na nyog asin batag na lulubakon hehe)
Ganda naman ng Thread na ito..... di ko maiwasang mag-cross ng memory lane,
Kailan kaya ako huling na in love? Matagal na. Siguro oo, siguro indi. Wala na akong alam kung kailan yun, wala na din akong ideya kung pano ako na inlove. Ang alam ko hanggang ngayun, at sapat na yun sigurong dahilan, na manatili ang matamis na ala-ala na dati ako’y…umibig.
Hinahanap ko ang magic moments na naranasan ko noong high school ako. Simpleng smile lang galing sa kanya, handa na akong magpsagasa sa Penaranda. Yung mga tipong pagnakita mo ang pangalan niya sa cellphone mo, nagsisigawan ka na, lundag, roll.
kababata ko si REZA. gusgusin at magaling magsulat ng pangalan habang jumijingle noong kami'y supling pa. siya rin ang nagpauso sa lugar namin ng paglalagay ng sinelas sa mga siko para bumilis ang takbo sa tumbang preso, patintero at agawan base. Sya ang aking Besfren sa kanya ko minsan inihabilin ang aking buhay na kong di man ako makaligtas sa operasyon, sya na sana ang bahala sa lahat-lahat. Palagi syang nandoon para palakasin ang aking loob. Parang musika pa sa aking pandinig ng sabihin nya sa aking "Tumigil ka! wala pang namamatay sa TULI! Malayo sa bituka yan". At wag ka nandoon sya sa harap ng tinuli ako, sya pa nga ang taga nguya ng talbos ng bayabas at nagbulontaryong humawak ng labaha. Kaya mula noon, kinilig na ako yung kilig na ramdam ko pa hanggang ngayong nginunguya ko ang isang supot ng Boy Bawang.
1998, 17 pa lang ako nun...dun ako naunang umibig at magmahal, sa isang kaibigan at kababata na itatago na lang natin sa pangalang "REZA". dati, malaki ang epekto sakin ng pangalang yan.. Matangkad siya at lalong gumaganda. AS IN! lumiliit yung mata niya pag tumititig siya sa kausap niya. Yung dimples niya lumalabas kahit hindi siya ngumingiti. Mula kasi nang mag-college, hindi ko na siya nakita uli.
hindi ko sya nakuhang ligawan kasi noong panahong iyon, ang inisip ko, masisira ang pagkakaibigan namin. Marami ang nagsasabi na may chance ako, but I let it go that way. parang magiging traydor kasi ako at one point kasi besfren ko yun, kabatak pa...tapos wala syang kamalay-malay na iniirog na pala sya ng mura kong puso noon. pero pano naman pag nalaman nya? may chance ba na mahalin din nya ko at ma-reciprocate yung nararam daman namin sa isa't isa? taking risk na naman...kabado ako kasi hindi ako makatingin ng diretso sa kanya, nahihiya ako..para bang malalaman nya ang nilalaman ng puso at utak ko pag nagkabanggaan ang aming mga mata. kaya yuko na lang ang ginagawa kong pagtatakip sa nararamdaman kong nagsusumigaw at nagsusumingaw na noon .....i'm showing the symptoms and signs na talagang head over heels na akong nahulog sa kanya...lubog na lubog..hindi ko maitatanggi.. pero hindi ko naman maamin sa kanya.
Sa isang banda, naisip ko rin, tama na bang maging ganito na lang ako? Deep inside... naiihi ako tuwing napasagi ang mukha niya sa eyeballs ko. Parang mag-seseparate ang retina ng mata ko ko sa iris sa kakasunod sa nilalakaran niya. Indi ko mapigilan ang pagtibok ng puso ko tuwing nandyan siya. One time, dumugo ilong ko sa kakabanga sa kanya. Sinadya ko talagang magmukhang tanga tapos kunwari babanga ako sa kanya. Ang sarap ng feeling nung pagkabangga ko tapos sabay tumba sa semento na floor ng Pacific-LCC Mall of Asia.
Close lang siguro kami talaga, marami sana akong love letter na ginawa ............pero ala talaga akong lakas ng loob para ibigay...kaya pinagpatuloy ko na lang ang ganitong relasyon at sitwasyon...kahit alanganin ..kahit pa nasasaktan ako dahil ang alam nya'y besfren lang talaga ang feelings ko sa kanya..okay lang masaya naman...okay na to sa loob ko at least napapasaya ko sya. Madalas nga napapansin ko kapag kausap ko sya panay ang galaw nya ng buhok, pag makipagusap medyo naka slant ang upper body nya palapit sakin, kapag nakaupo kami yung tuhod nya nakaturo sa direksyon ko, minsan naman namumungay ang mata kapag kausap ko, kakaiba ang timbre ng boses at napapansin ko parang lumalaki ang pupil ng kanyang mata kapag nagkikita kami. Madalas concern sya, kasi nga ganon lang talga sya. Pag sad ka, makiki-sad din sya. Pag happy ka,...di happy din sya para sayo sympre. Minsan naman maka-touch at makalingkis pa nga ganon na lang...pero walang malice yun...touchy lang talaga. Yan pa lang naman... pero kwidaw tayo mga boys..May mga babaeng sadyang malambing lang...wag bigyan ng malisya… okay?
Di ko namamalayan na gusto ko na pala sya to the point na sya na lang lagi iniisip ko pero i try to fight for that..hanggang sa birthday ko may surprise cake sya na binigay..(touch ako..lalo tuloy ako na-inlove..OOOhhh)... tapos 2 months ulit ang dumaan..I find my self na magplanong umaamin na sa kanya (bakit pa kasi nauso ang cp.. ayun tuloy nagkalakas ako ng loob umamin..haaaay?..) Salamat na lang sa nakaimbento ng Cellphone. (feeling ko kasi pag sa personal ko ginawa yun hihimatayin ako..hahaha!).
Nagkaron lang ako ng sapat na kapal ng mukha este lakas ng loob na sabihin ang niloob ko, bahala na kako pagka tapos basta ang akin na lang wala akong ineexpect in return.. Momentous ito sabi ko, sa tanang buhay ko e ngayon ko lang to gagawin at nagawa ko naman.. ganun pala ang feeling...para akong pusang manganganak. Pero yun nga, nagawa ko naman, buti na lang open minded yung tao.
Kaya ko sinabi just to express what i've feel..ang ending...(dandarandandadan...........) sinagot ako eh. 'yun nga lang, sa sobrang swerte ko, ang naging outcome nung ginawa ko? Akin na lang yun…wahehehe...HINDI naging kami....ang sad.
Hindi nya ako sinagot...as in blank ???..naiwan ako sa ire...wala na akong balita sa kanya, ang huli kong alam nasa Manila sya....Di ko man lang nalaman ang sagot mula sa kanya. Gusto kong isipin na minahal din nya ko... kahit sa pangarap lang...
Kaya umiyak na lang ako kasi parang naramdaman ko na yung verdict nya sakin...hindi ako nakakain ng lunch... tapos para akong hilong talilong na palipat-lipat sa mga kabarkada ko para konsoltahin. Umatungal ako ng iyak....kesohodang nakakahiya at medyo naiskandalo ang mga tao sa tambayan namin...it's like being naked in public when I finally admitted na minahal ko sya sa nakalipas na 10 taon at minamahal pa rin hanggang sa mga sandaling iyon...nakisimpatya yata ang langit sa aking pagluluksa...umulan...pero hindi ako natinag...gusto ko na nga lang maligo sa ulan para maitago ang mga luhang di ko talaga mapigilan...pero dyahe naman kase masyado ng award-winning kung gagawin ko pa yun...hahaha...kaya sumilong ako...tinanggap ko ng maluwag sa loob ang hatol....eh wala naman akong magagawa kundi palipasin na lang ang sakit at magtago sa mga pekeng ngiti...yun lang naman ang kaya ko eh...hindi ko na kayang magtapang-tapangan...masyado ng masakit para gawin pa yun.. , it's time na mag-move on at kalimutan na lang, hindi si Reza, kundi yung nararamdaman ko para sa kanya...i tried, i almost succeed.
siguro nga darating yung pagkakataon na yun, ika nga nila all things will come to an end, pero ang masakit dun bakit yung magagandang bagay pa yung kailangan na magwakas no? Well, that's life...parang buhay. Sa dulo ng isang pangungusap: isang tuldok.katapusan. wala na.
Ang tagal kaming di nagkita.....Kaya ng huli akong umuwi sa Bicol nito lang 2008, Pinuntahan ko ang madalas naming pasyalan, at magsimba sa araw ng Lingo....Sinadya ata ng pagkakataon nakita ko uli sya...sa simbahan... lumukso ang aking dugo, nagbalik ang lahat ng ala-ala habang papalapit ng papalapit sa kinatatayuan nya.... parang ayaw kong huminga..ang ganda-ganda na nya ngayon..nagtama ang aming mga mata....dahandahan syang umusal ng mga kataga nanginginig ang mga kamay habang may inaabot.."Katawan ni Kristo".....sya pa ang nagsubo sakin.. wala akong magawa kundi yumuko at magdasal...mayroon pala syang mabigat na dahilan noon...MADRE Na sya ngayon!
Goodbye, my teddy bear. Pagbalik sa kong saan man ako ngayon, di ko na makanta ang paborito kong linyang “But somewhere down the road, Our roads are gonna cross again, It doesn’t really matter when”.
how sad naman noy josee kaya ba nag tago ka parang nabangit mo yan sa comment sa photos mo? ilang buwan o taon ka naka recover at natangap na di talaga kayo? pero now ok ka na? garu nasa hotseat...
@ nuy josee, minsan ang emotional na karanasan sa buhay ng tao ang malimit bumago ng pananaw at takbo nito,.....binabasa ko ang ilan sa mga blogs at post mo(hal: yung kwento mo sa depresyon thread by alitaptap), may lalim at para bang laging may halong hapdi ng hagupit ngunit sa pansin ko'y matapang ka pinipilit mong isalin o ibaling sa masasaya o positibong adhikain, duon ka bumabawi o humuhugot ng buntong hininga ng yong lakas. Kaya ako tuluy ay kinikilig mismo sayu,,,,,,nyahaha ulay ni manay jane makata na ako hahaha. joke lang nuy josee, another nice sharing from you nuy josee...
@ manay jane; may pagka-manghuhula ka tabe hehehehe
hanep ka talaga magsulat ka josee.. para akong nagbabasa ng mga sulat ni Xerex na hindi bastos.. pero da same epek.. daig mo pa ang kape, ginising mo ako... hahaha.. o huhuhu ba.. whatever, pero hanep story mo.. masayang nakakaiyak! ang di ko lang masiguro eh kung 17 ka na ba ng tinuli.. at least maramdaman ko man lang na may mas matanda pa pala sa akin bago natuli..
@manay Jane: ay Sad ba ang ending? kala ko nga pa-epek lang, hip-hop ba, kasi may panyo syang nakabalot sa ulo. saka malaking krus na kwentas kala ko funk metal....yon pala....yon pala totoong madre na! may sequel talaga yan...masaya....pero ala ako sa mood magsulat, naglalaba kasi ako eh...pero pagpinilit mo ko sige kaunti na lang....magkakaalaman na.....di naman ako kiss and tell...pero kukwento ko talaga..hahaha!...hirap kasing tibagin, di ko matibag-tibag, ang tindi ng defense mechanism...pero pasasaan ba...mga 5 years pa siguro bibigay din yon!
@Noy Nuy: mga 5% lang ang nakita mo. Di ko maarok ang sinabi mo...hahaha!Hirap talaga magkwento lalo na tungkol sa love di pwedeng ikwento lahat...whahahahaha!
@Chebs: Sabi ko naman sayo..masarap tumawa....masaklap pagtawanan. Pero pinakamasarap pagtawan ang sarili at pinakamasaklap na naunahan ka ng taong gusto mong pagtawanan dahil napagtawanan na nya ang kanyang sarili. Whaaaa Laughter is the best medicine diba...whahahaha..okay lang yan ako nga halos ma dislocate na tonsil ko sa kakatawa eh...hmpf....naalala mo lovelife mo sa kwento ko no?
@Manoy Whoa: Chaca ang madurs.... gusto mo lang talaga malaman kong tuli na ako eh! whahahaha! nagbago na ako di na ako nagbabasa ng Xerex...bago ka na rin...hahaha! saka di na kape ang nagpapagising sa akin ngayon....ala tingin na lang sa taas...sa mga bituin.... nag-aabang bakasakali...makita ko ang mukha nya sa pisngi ng langit. Whaaaaaaaaa eklavu ang chuvanis....tinuli talaga ako noh! curious ka noh? Hindi 17, 16 1/2. Hala ba't napunta sa tulian toh!
@Noy Tasur, Tasur, Tasur... napa compute ka tuloy sa edad ko hahaha! lagay ka ng Johnson baby powder...pinagpawisan lang singit mo...hahaha ....share ka ng love story mo!
Sige kamo naman! magsasampay na ako! tibaad mabadulan na ako digdi ni pading Butch!
ako KINIKILIG pag-nahiling ko si PAI BEN sa Album ni Manoy Ding, lalo sulot niya sa pang-remate niyang Barong Tagalog na may ternong puting pantalon - sobra siya ka-cute gari nanggad bagong kumpilon! [subli Nuy!hahahahaha] mas lalo akong kilig-on kung mag-otro si Manoy Ding mag-post ki picture ni Pai na ahente kan Vitamins - so ang partner niya may singsing na fusya!
God give us the grace to accept with serenity the things that cannot be changed, courage to change the things which should be changed and the wisdom to distinguish the one from the other [Reinhold Niebuhr]
Magandang araw mga friends, busy ba kayo? ako nag busy-busyhan lang hahaha! kasi nagtatanggalan na rin dito. sana okay lang kayo. Nakita ko kasi an dami ng umuuwi galing Middle East, Japan, Taiwan etc. Wala pa naman akong nababalitaang umuwi galing Zimbabwe. Pray lang mga kapatid.
Sa di mahindiang mga request na ipagpatuloy ko ang sequel ng Kilig moments na pag-ibig na ko.*Jowhs ko may nag kainteres hahaha!* Sasabihin ko sanang sorry....kaso dyahe naman tatlo na kasi...curious hahaha.....kaya ito huli na talaga to, Dahil ang mga kasunod nito sa aking-akin na lang talaga yon. Peksman!
Memory Lane!
Gabi bago ako umalis ng bicol kinaumagahan, Kabilugan ng buwan noon....sabay sa pag alolong ng mga asong kalye at labasan ng mangilan-ngilang paniki...dahan dahan akong naglakad...na parang si LUPIN....papunta sa kumbento...*OO kapalan na talaga ng mukha* hindi upang kausapin si Pader kundi para itanan si Sister REZA.... *Unusual yon diba?* kinilig ako don...biruin mo madre yong itatanan ko..hahaha......parang pelikula na kasi.
Tumambay ako malapit sa kampanaryo nilabas ko ang malaking panyo na may kalamansi at nilagyan ko ng langis galing kay brother! OO Iwinagayway ko sa hangin na nakataas din ang aking dalawang kamay habang bahagyang nakapikit at nagdarasal ng MANTRA na tulad ng MANTRA ni WHOA, *gusto ko sana talagang maghubad para mas epekteb kaso inisip ko baka ako magkapulmonya, lamig kasi ng hangin eh*. Nagmasid, nakiramdam na parang manananggal....tamang-tama, tahimik na tahimik ang paligid....maya-maya pa umakyat ako ng bintana sa kumbento ni Sister REZA....sumitsit.... nakita ko bigla syang bumalikwas. Nagulat ko ata...ang sweet ng nasabi sakin "L^*&#+% mo! Taigilan mo na ako, pag di mo pa ako tinigilan, papa salvage kita sa sa GUCCI Gang!" sabi ko tuloy sa sarili..hala..di pa rin nya ako nakakalimutan Thoughtful naman. At gusto niya pang isama ang gang niya para sa get together namin. Salvage? Yun siguro ang party na dadaluhan niya? Sasama niya ako? Ihahanda ko talaga the best ko!
Kaya kinaumagahan, it breaks my heart to end the relationship. It's the right time that I should grow up. I am still a kid. And I am sorry for not acting like a man should be sometimes. I appreciate all the patience that she have exerted. I know I can never find someone like her again, but my heart will never be in peace if I know that I am only loving her because of the past and not because of who she is.
Its hard to let go, But I am no in myself anymore. I am not happy. And I am not growing. I should move on. Im sorry, but It hurts me seeing my self soo sad. It hurts my ego, thats why it will be better if I let her go.
I am sorry for myself. I never made her happy even for once although I tried too. This is all I've got and the best that I have, but sometimes it's not the thing we expect that always comes. And it hurts me. Making myself belittle by my own self.
I have love her, really. She made me fall head over heels for once. It was the most sublime feeling I have ever felt. But I guess, some good things never last.
“I’m in love but she doesn’t care. Maybe she does, but not enough. Maybe she thinks I’m wonderful, fun and nice, but not enough. Maybe she does like me, but not enough. Not enough to let down her guard, take risks. And knowing that nothing is enough, it's enough reason for me to slowly let go. Stop not because I’m hurting, not because I’m sad or scared. But because she doesn’t give me a reason to stay anymore.”
So now I free her and move on and take care of my self. I am wishing her the love that she deserved. For i’ll just be here if she needs me. For the last time, I said "I love her. Im letting her go."
and I turn my back. The tears that I cry humbles me and the tears are tears of joy. Gorgeous and intense Words cannot explain how beautiful it was. If you have time please watch the video....I have documented it!
Balikan lamang su mga nka-raan hehe
) 
